Hallo,
Leuk om nu al reacties te lezen op mijn verhaal van gisteren!! Maakt het voor mij ook leuk om mijn verhaal nu even af te maken...
Maandag 1 augustus
Ik heb 'uitgeslapen' tot 8:00 (ja je krijgt een heel ander ritme zo!). Bij het ontbijt ben ik aangeschoven bij een Amerikaanse jongen, alweer uit California, hij heette Mike. Ik heb erg leuk met hem gekletst, hij studeert landschaparchitectuur en ik heb hem nog wat tips gegeven over Nederland want daar ging hij ook nog heen. Hij is 30 en is al heel vaak in Europa geweest, nu is hij er voor 3 maanden.
Nou vergeet ik nog te vertellen wat een geweldig uitzicht we hadden tijdens het ontbijt op het balkon... Het was namelijk schitterend weer!! Even balen dat ik vandaag niet naar de Jungfraujoch ging, maar ach. Ik besloot met de gondel naar First te gaan, op 2100m. De gondel vertrok vanaf Grindelwald en het uitzicht was echt super: een paar gletsjers kun je zien en zelfs even de Jungfraujoch waar ik gisteren was.
Vanaf First ben ik naar de Bachalpsee geweest, een heel mooi meer op een uur lopen vanaf de gondel. Wel een druk stukje want iedereen gaat naar dat meer. Bij het meer heb ik geluncht en de vissen gevoerd wat erg grappig was.
Daarna het ik de 'flower trail' genomen naar beneden. Geweldig!! Het was inmiddels wel bewolkt trouwens, zeker op de hoogte waar ik zat, in het dal was het nog wel zonnig. Het pad naar beneden was heel erg mooi, een smal pad en niet zo druk en ongelooflijk veel bloemen overal, ik heb enorm veel foto's gemaakt!! Onderweg moet je soms ook even een hek openmaken en loop je tussen de koeien door. Erg leuk! Ik kwam ook nog een stel geiten tegen. Het werd steeds zonniger hoe lager ik kwam, en ik ben helemaal terug gelopen naar Grindelwald. Ik heb er 6 uur over gedaan. En deze keer op mijn sandalen, ik was de enige idioot die op sandalen rondliep maar het liep erg lekker en ik had nergens last van.
1 augustus is de Nationale Feestdag in Zwitserland en in de jeugdherberg was er een speciale maaltijd. In de rij daarvoor kwam ik Mike weer tegen, dus dat was gezellig. De maaltijd was geweldig, 'all you can eat' salade buffet en raclette (gesmolten kaas op brood, niet op aardappels zoals in frankrijk). We hebben ons echt vol gegeten en het was erg gezellig. En daarna was er toetjes buffet!!!! Ongelooflijk, zoveel lekkers... Je kon ons naar beneden rollen daarna ;)
Mike en ik besloten om naar het festival te gaan in Grindelwald. Dit was leuk, toespraak van de burgemeester (met als thema heimat, en dit woord gebruikte hij 3 keer per zin). Het hoofd van de toeristenoffice sprak nog even in alle talen, zelfs ook Nederlands en Japans. Daarna was er jodelen, volksdansen, alpenhoorn en vlaggenzwaaien. Leuk om te zien, alleen dat jodelen mocht van mij wel wat sneller haha. Even later kwam Myriam er ook bij, zij werkt in de jeugdherberg en is Zwitsers/Duits en bevriend met Mike, hij was in Grindelwald om haar op te zoeken.
Met zijn 3en en een fles wijn hebben we naar het vuurwerk gekeken, inmiddels in de gietende regen. Wow, het was het mooiste vuurwerk ooit. Er was een soort concurrentiestrijd tussen de verschillende sponsors, in het programma stond al precies welke vuurpijlen er afgestoken gingen worden, en de ene was nog indrukwekkender dan de ander. Er was er zelfs een met een stel lichtjes die aan een parachute naar beneden kwamen. Myriam stond de hele tijd te roepen: wunderbar! wahnsin! dat was erg grappig :). Helaas waren er veel wolken en sommige vuurpijlen gingen achter de wolken af. Ze draaiden ook nog muziek erbij, met nogal maffe teksten zoals: why don't you kill me. euhhh ok.
Daarna kwamen we nog een stel van de jeugdherberg tegen met aanhang en we zijn gaan drinken (jaja Hanneke aan het bier het is een wonder!!) en daarna naar de disco. Ik heb nog nooit zo'n foute disco gezien, wat een rare muziek. Van schlager tot Brian Adams... We hebben wel enorm veel lol gehad! Een van de jongens die mee was, was Zuid Afrikaans en daar heb ik nog even mee gekletst. Marga, hij vond mijn hanger met die vis/dolfijn erg mooi en vroeg of hij uit Nieuw-Zeeland of Australie kwam!
Om 3:00 gingen Mike, Myriam en ik weer terug naar de jeugdherberg. Ik moet meer worteltjes eten want ik zag echt niks in het donker, en dat op een klein steil paadje naar boven!! En na een beetje teveel bier dus het is een wonder dat we veilig boven zijn gekomen. Ik ben snel mijn bed in gedoken, helaas lag er iemand naast mij te snurken, maar ik ben toch nog snel in slaap gevallen. Een geweldige dag!!
Dinsdag 2 augustus
's Ochtends was het moeilijk wakker worden, maar iedereen was vroeg op en dus kon ik ook niet meer slapen. Na een douche zat ik moe aan het ontbijt, Myriam was zelfs al aan het werk! Ik heb ontbeten met een jongen uit Luzern met de mooiste ogen die ik ooit gezien heb haha. Mike kwam even later ook, en ik heb nog even met hem zitten kletsen en emailadressen uitgewisseld. Daarna moest ik uitchecken en ik heb de trein naar Interlaken genomen. Ik was bang dat ik alleen maar zou slapen maar dat viel mee. Ik was nog even heel bang dat ik mijn portemonnee kwijt was, ik snel de trein weer ingerend en hij bleek uit mijn zak te zijn gegleden. Wat een opluchting!!! Wat er door je heen gaat als je denkt dat hij kwijt/gestolen is... pff, ik stop hem NOOIT meer in mijn zak, dat is duidelijk. Van Interlaken ben ik een stukje met de ICE gereisd, tot Spiez, daar overgestapt naar Brig en vervolgens naar Zermatt. Dit laatste stukje valt weer eens niet onder Interrail (net als Interlaken-Grindelwald) maar gelukkig kreeg ik hier wel 50% korting en dat scheelt een hoop.
Het stukje Brig-Zermatt is een stuk van de Glacier Express lijn, en erg mooi! Alleen was dit een regendag, de hele dag al regende het, ook al in Grindelwald. In Zermatt aangekomen goot het ook al van de regen, en ik heb geen regenkleding of paraplu mee. Ja ja ik weet het, dat is niet slim, maar ik moest toch ergens op besparen. Ik liep van afdakje naar afdakje en heb nog bij een paar juweliers in de etalage gekeken naar horloges van 10.000 SFr en kettingen van 25.000 SFr.... Pff wat een prijzen! (in euros nog steeds veel, 1 euro is 1,50 Sfr) Ik kwam zeiknat bij de jeugdherberg aan. Ik slaap alweer op een mooie kamer, en alweer op zolder!! Zelfs een kamer in 2 verdiepingen, beneden zijn bagagekluisjes en een wastafel en je moet een trapje op naar de kamer zelf. Erg grappig!
's Avonds na het eten (inbegrepen bij de prijs hier) ben ik nog even naar het centrum gelopen, het was even droog. Ik zag zelfs een glimp van de Matterhorn met veel sneeuw! Maar daarna begon het weer te gieten dus voor de 2e keer nat geregend. Ik heb nog in de toeristenwinkeltjes naar een paraplu gezocht maar besloot eigenwijs dat ik ze te duur vond hier.
Ik ben vroeg gaan slapen, al rond 21:00, ik was zo moe! Ondertussen onweerde het ook nog behoorlijk.
Woensdag 3 augustus
Vanochtend lekker lang geslapen, maar liefst tot 8:30 haha. Ik heb ontbeten met het Nederlandse meisje dat op mijn kamer slaapt, en haar vriend. Erg grappig want het blijken Wageningers te zijn! De wereld is klein ;) Ze heten Annelies en Rene, zij is (of was?) voedingsmiep en hij is inmiddels al afgestudeerd als AIO in levensmiddelentechnologie.
Daarna ben ik weer naar het centrum gegaan en in plaats van regenkleding (want het is inmiddels droog) besloot ik een boek te kopen. Alleen is de keus niet zo denderend voor Engelse boeken: Grisham, Danielle Steel, Dean Koontz, dat soort boeken. Als ze nou nog Stephen King hadden... En Harry Potter is er nog niet in paperback, alleen in een veel te dure (30 euro!) en zware versie. Dus ik heb uiteindelijk maar een boek van Paulo Coelho gekocht, aangezien ik geen zin had in een liefdesromannetje.
Verder heb ik lunch gekocht bij de Coop, en ik heb de English Church bezocht en de andere kerk. Erg mooi, en ook de begraafplaats waar veel bergbeklimmers liggen. Op de stenen staat meestal waaraan ze zijn overleden, van die en die bergwand gestort, overleden in een sneeuwstorm enz, erg indrukwekkend. Er zijn trouwens vorige week 2 mensen verdronken in de Visp, een supersnelle rivier die door Zermatt gaat. Een Engels meisje van 18 die er in wilde zwemmen (als je die rivier ziet snap je echt niet dat iemand dat wil), en een Canadeze jongen van 28 die haar wilde redden (en die note bene zelf zijn vader verloren had door verdrinking en die niet van water hield). Er hangen posters en bloemen bij de brug, indrukwekkend en triest...
Nu ben ik even naar de jeugdherberg terug gelopen om mijn waterfles te vullen want dat was ik vergeten. 's Avonds wil iedereen internetten dus ik besloot dat nu wel een goed moment was. Net begon er weer een Amerikaan tegen me te praten, maar ik moest een beetje kortaf zijn, het internet is hier te duur om ondertussen te gaan kletsen haha. Maar zo zie je, alleen reizen is echt niet eenzaam. Ik heb me tot nu toe geen moment verveeld, geen moment alleen gevoeld en geen moment onveilig gevoeld. Het is juist leuk zo, je ontmoet veel mensen en toch kun je precies doen waar je zin in hebt. Alleen als het 's avonds regent en je kunt niemand vinden om mee te kaarten ofzo, dan is het een beetje saai, maar daarom heb ik ook een boek gekocht :).
Goed, dat was het wel weer! Ik ga straks nog even een wandeling maken denk ik, ik mis mijn beweging. Tjonge wat heb ik al veel gelopen, ik heb nu ook al dagen spierpijn maar het voelt goed en het is echt lekker om de hele dag buiten te zijn in zo'n mooie omgeving.
Morgen hoop ik op goed weer, want dan neem ik om 9:30 de Glacier Express naar St Moritz, een reis van 7,5 uur! Ik heb er echt zin in :)
Ik heb al zoveel foto's, het is jammer dat ik er niet een paar kan laten zien. Het probleem is dat ik in te kleine plaatsen verblijf, en in de jeugdherberg hebben ze speciale computers waarop je alleen kan internetten, je kunt niet bij de kast komen om je USB aan te sluiten en je kunt ook niet in de verkenner oid komen. Ik hoop dat ik nog een keer een internetcafe kan vinden onderweg waar dat wel kan, misschien pas in Innsbruck want dat is de eerste grotere plaats waar ik overnacht.
Groetjes!!
03 augustus 2005
02 augustus 2005
Dag 7 en 8
Hallo!
Zo ik heb weer een computer met een normaal toetsenbord gevonden. In Grindelwald was er alleen een met zo'n metalen toetsenbord en daar kan ik slecht op typen! Het is wel duur hier, 12 SFr per uur, dat is 8 euro. Dus ik ga nu even snel proberen over de afgelopen dagen te typen!!
Zaterdag 30 juli
's Ochtends om 7:00 vertrokken Célia en Pauline, dus die heb ik gedag gezegd en daarna kon ik niet meer slapen. Ik moest wachten tot haar ouders weer terug waren van het wegbrengen en dat kon wel even duren want ze gingen ook boodschappen doen in Frankrijk. Lekker geinternet, en toen haar ouders terugkwamen heb ik de trein genomen, rond 10:45.
Via Neuchâtel naar Bern gereisd, en daar heb ik mijn bagage in een kluisje gegooid en ik ben de stad gaan bekijken. Mooie stad!! Ik ben door de winkelstraat gelopen, heb de bewegende klok gezien, langs de watervallen naar de berenkuil (eigenlijk heel zielig) en in de toeristen office heb ik een multi media voorstelling over Bern gekeken, dat was gratis. Leuk gedaan, en leuke info over Bern en hoe de huizen er gebouwd zijn, je kijkt daarna met andere ogen naar de stad. Door leuke straatjes met allerlei grappige winkeltjes weer terug naar het station gelopen, ik ben ong 3 uur in Bern geweest.
Daarna ben ik via Interlaken naar Grindelwald gereisd, waar ik rond 17:30 aankwam. De jeugdherberg lag fijn hoog, dus ik moest eerst met rugzak naar boven klimmen, vermoeiend!! Gelukkig was het niet zo warm en miezerde het zelfs een beetje. Ik heb gegeten in de jeugdherberg.
Rob smste dat de verwachtingen voor de volgende dag goed waren, dus dat ik eigenlijk de Jungfraujoch op moest gaan... ik heb maar gelijk een ' good morning' ticket gekocht. Dit houdt in dat je met de eerste trein (7:15 uit Grindelwald) naar boven gaat en op zijn laatst met de trein van 12:45 terug moet. Het is erg duur (130 Sfr, 90 euro), maar ik hoor van iedereen dat het de moeite waard is, dus vooruit! Het lijkt me ook wel erg gaaf :)
Ik ben vroeg gaan slapen, ik sliep trouwens in een leuke kamer op zolder, de jeugdherberg is een groot chalet en erg mooi en de mensen die er werken zijn superaardig.
Zondag 31 juli
Om 6:00 opgestaan, snel aangekleed en mijn ontbijtpakket opgehaald en op naar het treinstation. Grote teleurstelling: het is nogal bewolkt. Twijfeldetwijfel, moet ik het nou wel doen, ik kan ook morgen gaan (het ticket is niet perse voor vandaag). Toch maar gegaan (want de verwachting voor morgen was slechter) tegelijk met een zooi Japanners, ik was de enige Europeaan!! Gelukkig stapten er bij het volgende station veel andere mensen in, ook klimmers met allerlei spullen mee.
In Kleine Scheidegg moet je overstappen op het echte treintje dat naar het hoogste station van Europa gaat. Het grootste deel gaat door een tunnel en er zijn een paar kijkgaten, helaas zagen we alleen wolken... O o o wat zat ik in de rats dat ik zo veel geld had uitgegeven voor niks!! Gelukkig bleek toen we boven kwamen dat daar de zon scheen!! Het was alleen wel onder nul en op het winderige panorama platform (op 3570m!) erg koud. Ik had wel een lange broek aan en wandelschoenen, maar geen jas. Wat was het trouwens super om weer in zulke koude sneeuwlucht te zijn!!! Ik waande me even in Alaska, het ruikt er hetzelfde, raar maar waar.
Ik ben over de gletsjer naar een hut gelopen, dit was ong een uur lopen. Het was trouwens gewoon een pad dus niks gevaarlijks en geen gids voor nodig. Wat was het mooi!!! Super uitzicht over de gletsjer en zo gaaf om weer door de sneeuw te lopen. Bij de hut aangekomen heb ik even uitgerust en ben toen weer terug gelopen. Dit is naar beneden dus een stuk sneller, ik was er in een half uur. De sneeuw begon intussen zacht te worden en het was niet meer zo koud. Ik heb heel veel foto's gemaakt en was uiteindelijk erg blij dat ik toch gegaan was!
Daarna heb ik nog de ijsgrot bezocht en nog een keer alle panorama terassen. Bij elke trap staat een bordje: please walk slowly. Wat een onzin denk je, totdat je even snel de trap op of afloopt en dan merk je het wel... je zit echt hoog en ik werd bijna ziek. Misselijk, duizelig en hoofdpijn. Ik moest echt uitkijken niet de trappen af te denderen. Dit ging eigenlijk pas over toen ik weer met de trein naar beneden ging.
Vanaf Kleine Scheidegg wilde ik proberen terug naar Grindelwald te lopen, je kunt het al zien liggen maar het is best ver. Ik kreeg het ook nog heel koud dus ik ben eerst maar een bord patat gaan eten en toen ben ik gaan lopen. Mooie wandeling, jammer dat er zoveel andere Nederlanders liepen haha. Ik kreeg alleen al snel pijnlijke voeten van steeds naar beneden lopen, ik loop toch liever op mijn sandalen dan op mijn wandelschoenen!
Dus na 2 uur lopen heb ik de trein weer genomen vanaf een tussenstation. Daarna heb ik even wat chocola ingeslagen in het dorp, en ik ben weer naar de jeugdherberg gelopen. 's Avonds heb ik zitten kaarten met Joel en Brian, 2 Amerikanen. Ze waren wel grappig maar wel erg typisch Amerikaans en daar word ik soms een beetje moe van. Zij gingen vroeg slapen en daarna heb ik met 2 Engelse jongens een paar uur zitten kletsen. Zij waren maar een week op vakantie en ik heb ze nog even geholpen met hun plannen, want ze wilden naar Monaco.
Oke ik heb nu 2 van de 4 dagen geschreven en ik heb nog maar 6 minuten over dus ik ga het nooit redden om de rest ook te typen en ik heb verder geen munten meer en er zijn ook nog wel andere mensen die willen internetten. Morgen ofzo ga ik wel weer verder, tot dan de groetjes uit Zermatt waar het giet van de regen en ik heb geen regenpak mee... Missie voor morgen: een regenjas of op zijn minst een paraplu kopen :))
Zo ik heb weer een computer met een normaal toetsenbord gevonden. In Grindelwald was er alleen een met zo'n metalen toetsenbord en daar kan ik slecht op typen! Het is wel duur hier, 12 SFr per uur, dat is 8 euro. Dus ik ga nu even snel proberen over de afgelopen dagen te typen!!
Zaterdag 30 juli
's Ochtends om 7:00 vertrokken Célia en Pauline, dus die heb ik gedag gezegd en daarna kon ik niet meer slapen. Ik moest wachten tot haar ouders weer terug waren van het wegbrengen en dat kon wel even duren want ze gingen ook boodschappen doen in Frankrijk. Lekker geinternet, en toen haar ouders terugkwamen heb ik de trein genomen, rond 10:45.
Via Neuchâtel naar Bern gereisd, en daar heb ik mijn bagage in een kluisje gegooid en ik ben de stad gaan bekijken. Mooie stad!! Ik ben door de winkelstraat gelopen, heb de bewegende klok gezien, langs de watervallen naar de berenkuil (eigenlijk heel zielig) en in de toeristen office heb ik een multi media voorstelling over Bern gekeken, dat was gratis. Leuk gedaan, en leuke info over Bern en hoe de huizen er gebouwd zijn, je kijkt daarna met andere ogen naar de stad. Door leuke straatjes met allerlei grappige winkeltjes weer terug naar het station gelopen, ik ben ong 3 uur in Bern geweest.
Daarna ben ik via Interlaken naar Grindelwald gereisd, waar ik rond 17:30 aankwam. De jeugdherberg lag fijn hoog, dus ik moest eerst met rugzak naar boven klimmen, vermoeiend!! Gelukkig was het niet zo warm en miezerde het zelfs een beetje. Ik heb gegeten in de jeugdherberg.
Rob smste dat de verwachtingen voor de volgende dag goed waren, dus dat ik eigenlijk de Jungfraujoch op moest gaan... ik heb maar gelijk een ' good morning' ticket gekocht. Dit houdt in dat je met de eerste trein (7:15 uit Grindelwald) naar boven gaat en op zijn laatst met de trein van 12:45 terug moet. Het is erg duur (130 Sfr, 90 euro), maar ik hoor van iedereen dat het de moeite waard is, dus vooruit! Het lijkt me ook wel erg gaaf :)
Ik ben vroeg gaan slapen, ik sliep trouwens in een leuke kamer op zolder, de jeugdherberg is een groot chalet en erg mooi en de mensen die er werken zijn superaardig.
Zondag 31 juli
Om 6:00 opgestaan, snel aangekleed en mijn ontbijtpakket opgehaald en op naar het treinstation. Grote teleurstelling: het is nogal bewolkt. Twijfeldetwijfel, moet ik het nou wel doen, ik kan ook morgen gaan (het ticket is niet perse voor vandaag). Toch maar gegaan (want de verwachting voor morgen was slechter) tegelijk met een zooi Japanners, ik was de enige Europeaan!! Gelukkig stapten er bij het volgende station veel andere mensen in, ook klimmers met allerlei spullen mee.
In Kleine Scheidegg moet je overstappen op het echte treintje dat naar het hoogste station van Europa gaat. Het grootste deel gaat door een tunnel en er zijn een paar kijkgaten, helaas zagen we alleen wolken... O o o wat zat ik in de rats dat ik zo veel geld had uitgegeven voor niks!! Gelukkig bleek toen we boven kwamen dat daar de zon scheen!! Het was alleen wel onder nul en op het winderige panorama platform (op 3570m!) erg koud. Ik had wel een lange broek aan en wandelschoenen, maar geen jas. Wat was het trouwens super om weer in zulke koude sneeuwlucht te zijn!!! Ik waande me even in Alaska, het ruikt er hetzelfde, raar maar waar.
Ik ben over de gletsjer naar een hut gelopen, dit was ong een uur lopen. Het was trouwens gewoon een pad dus niks gevaarlijks en geen gids voor nodig. Wat was het mooi!!! Super uitzicht over de gletsjer en zo gaaf om weer door de sneeuw te lopen. Bij de hut aangekomen heb ik even uitgerust en ben toen weer terug gelopen. Dit is naar beneden dus een stuk sneller, ik was er in een half uur. De sneeuw begon intussen zacht te worden en het was niet meer zo koud. Ik heb heel veel foto's gemaakt en was uiteindelijk erg blij dat ik toch gegaan was!
Daarna heb ik nog de ijsgrot bezocht en nog een keer alle panorama terassen. Bij elke trap staat een bordje: please walk slowly. Wat een onzin denk je, totdat je even snel de trap op of afloopt en dan merk je het wel... je zit echt hoog en ik werd bijna ziek. Misselijk, duizelig en hoofdpijn. Ik moest echt uitkijken niet de trappen af te denderen. Dit ging eigenlijk pas over toen ik weer met de trein naar beneden ging.
Vanaf Kleine Scheidegg wilde ik proberen terug naar Grindelwald te lopen, je kunt het al zien liggen maar het is best ver. Ik kreeg het ook nog heel koud dus ik ben eerst maar een bord patat gaan eten en toen ben ik gaan lopen. Mooie wandeling, jammer dat er zoveel andere Nederlanders liepen haha. Ik kreeg alleen al snel pijnlijke voeten van steeds naar beneden lopen, ik loop toch liever op mijn sandalen dan op mijn wandelschoenen!
Dus na 2 uur lopen heb ik de trein weer genomen vanaf een tussenstation. Daarna heb ik even wat chocola ingeslagen in het dorp, en ik ben weer naar de jeugdherberg gelopen. 's Avonds heb ik zitten kaarten met Joel en Brian, 2 Amerikanen. Ze waren wel grappig maar wel erg typisch Amerikaans en daar word ik soms een beetje moe van. Zij gingen vroeg slapen en daarna heb ik met 2 Engelse jongens een paar uur zitten kletsen. Zij waren maar een week op vakantie en ik heb ze nog even geholpen met hun plannen, want ze wilden naar Monaco.
Oke ik heb nu 2 van de 4 dagen geschreven en ik heb nog maar 6 minuten over dus ik ga het nooit redden om de rest ook te typen en ik heb verder geen munten meer en er zijn ook nog wel andere mensen die willen internetten. Morgen ofzo ga ik wel weer verder, tot dan de groetjes uit Zermatt waar het giet van de regen en ik heb geen regenpak mee... Missie voor morgen: een regenjas of op zijn minst een paraplu kopen :))
29 juli 2005
Dag 4 t/m 6
Eigenlijk had ik het verhaal voor dag 4 al geschreven, maar op Paulines laptop en helaas blijkt de computer hier geen USB poort te hebben, dus ik kan het niet overzetten!! En helaas dus ook geen foto's plaatsen... hopelijk binnenkort vanuit een internetcafe! Maar hier is het verhaal van de afgelopen dagen...
Woensdag 27 juli
Rond 10:00 vertrokken we (Robi, Pauline en ik) op de fiets de berg op. Het eerste stuk was al afzien, steil, in de volle zon en ik had weer ruzie met de versnellingen. Robi heeft me even geholpen en toen ging het beter. Maar ik kreeg al snel last van hyperventilatie, dus ik ben maar gaan lopen. De rest van de klim heb ik afwisselend gelopen en gefietst. Gelukkig ging het grotendeels door het bos en niet in de volle zon. Boven aangekomen bleek dat we er nog lang niet waren, het was nog een heel stuk fietsen. Glooiend landschap, maar wel steeds klimmen, pff! Ik dacht dat ik er bij neer zou vallen, maar ik heb het gehaald. Het was wel erg mooi, zo hoog, en soms koeien op de weg met enorme bellen om hun nek... We hebben onze meegenomen lunch opgegeten bij het chalet van de skiclub. Robi had de sleutel en hij gaf ons een rondleiding. Erg mooi allemaal!! Daar zou ik in de winter wel eens willen logeren.. Mooie slaapzaal met een kachel, eetzaal en een mooie keuken. Hierna was het niet zo ver meer. Célia kwam tegelijk met ons aan bij het restaurant bij de Creux du Vent (zij was met de auto). Creux du Vent is een enorme rotsafgrond van 400 meter, en je kunt vlak langs de rand lopen. Heel indrukwekkend!!
En dit alles op 1465 m hoogte!! We kwamen van 700m, dus ruim 700m geklommen met de fiets. Ik was wel trots op mezelf :). We hebben een tijdje rondgelopen en van het uitzicht genoten.
Daarna bood Célia aan dat ik met de auto mee terug mocht, en dat heb ik maar gedaan. Pauline en Robi hebben allebei een energie overschot en moesten al de hele dag steeds op mij wachten. Ze wilden afdalen van een heel steil stuk.. ik vond het wel best en ben met Célia meegegaan. Pauline en Robi waren niet eens zoveel later dan wij terug!! Daarna zijn we gaan zwemmen in het zelfde zwembad als maandag. Nu was het wel druk!! Het was dan ook een erg warme dag. Amanda was ook mee, dit is de zus van Célia. Ze heeft het syndroom van Down, en het is echt een schatje!!
Daarna snel gegeten en toen kwam Robi ons halen om naar de bios te gaan. Célia ging niet mee, die had voor de laatste keer nachtdienst. We hebben Madagaskar gezien, helaas viel hij tegen. Ik had meer verwacht van de makers van Shrek!! Ik heb hem zelfs in het Frans gezien, en ik kon het volgen dus dat was wel leuk! Daarna hebben we nog wat gedronken op een terrasje en toen weer naar huis gegaan, ik was zo moe!! De bioscoop hier is wel enorm duur trouwens, ong 10 euro!
Donderdag 28 juli
Donderdag was een rustdag, tot laat geslapen en daarna uitgebreid ontbeten, Célia's ouders hadden ook een gast. Pas rond 15:00 zijn we op stap gegaan, naar Neuchâtel. Hier hebben we wat rondgelopen en gewinkeld, ik heb een leuk tshirt gekocht, parodie op een bekend merk maar dan met een Zwitserse koe. Euh alleen kan ik me de naam van het originele merk even niet herinneren dus dit is een wat vage beschrijving. O ja, puma!! Maar dan een springende koe in plaats van de poema.
Hierna zijn we gaan zwemmen in het meer van Neuchâtel. Het was ERG warm dus erg lekker om te zwemmen, en het is geweldig om in een helder meer te zwemmen met uitzicht op de bergen. Helaas was het niet helder genoeg om de Alpen te zien (dit hier is de Jura).
's Avonds hebben we gegeten in Neuchâtel, en daarna op een terras ijs gegeten. Ik had een enorme bananasplit die ze hier string noemen. Euhh ok!
Het viel me trouwens op dat hier in Zwitserland zoveel mensen roken. Iets minder dan in Frankrijk, maar nog steeds enorm. Célia geloofde me bijna niet toen ik vertelde dat ik in Nederland niemand van mijn leeftijd ken die rookt!! Hier zijn het veel jonge meisjes die roken, net als in Frankrijk.
Vrijdag 29 juli
's Ochtends na het ontbijt ben ik met Pauline op de fiets naar Motiers gegaan om de fietsen terug te brengen, die waren namelijk geleend van haar oom en tante. Daarna zijn we lopend terug gegaan. Alweer klimmen :) Het was een mooi pad en onderweg hebben we veel moois gezien: 2 herten die door het veld sprongen en daarna de weg overstaken, veel mooie vlinders... Een stuk van het pad was gevaarlijk omdat er geschoten kon worden, fijn!! Maar we hebben het er op gewaagd en we leven nog :)
's Middags hebben we met Célia's moeder en stiefvader geluncht, was erg lekker. Daarna zijn we gaan sleeën in Robella!! Ja ja en dat in de zomer. Het was leuk, het was zo'n baan waar je eerst naar boven wordt getrokken en dan ga je naar beneden op een vaste baan en je kunt allen remmen. Ik ben 3 keer geweest, en de laatste keer met Pauline op één slee, dat ging lekker hard!! We dachten soms dat we uit de baan zouden vliegen maar dat viel mee.
Hierna zijn we naar Fleurier geweest, daar hebben we wat boodschappen gedaan en we kregen nog een leuke onweersbui over ons heen! Indrukwekkend met veel regen.
Nu zijn we thuis en we gaan aardappelgratin eten zo. De laatste avond hier! Het is echt omgevlogen en het is jammer om weg te gaan. Maar ik ga nog veel leuke dingen doen dus dat komt wel goed. Morgen ga ik met de trein eerst naar Bern, daar even rondkijken en dan verder naar Grindelwald waar ik 3 nachten in de jeugdherberg slaap. Tot later!!
Trouwens, aan iedereen die dit leest: laat eens een leuke reactie achter, dan weet ik dat ik niet tegen de muur klets hier ;)
Woensdag 27 juli
Rond 10:00 vertrokken we (Robi, Pauline en ik) op de fiets de berg op. Het eerste stuk was al afzien, steil, in de volle zon en ik had weer ruzie met de versnellingen. Robi heeft me even geholpen en toen ging het beter. Maar ik kreeg al snel last van hyperventilatie, dus ik ben maar gaan lopen. De rest van de klim heb ik afwisselend gelopen en gefietst. Gelukkig ging het grotendeels door het bos en niet in de volle zon. Boven aangekomen bleek dat we er nog lang niet waren, het was nog een heel stuk fietsen. Glooiend landschap, maar wel steeds klimmen, pff! Ik dacht dat ik er bij neer zou vallen, maar ik heb het gehaald. Het was wel erg mooi, zo hoog, en soms koeien op de weg met enorme bellen om hun nek... We hebben onze meegenomen lunch opgegeten bij het chalet van de skiclub. Robi had de sleutel en hij gaf ons een rondleiding. Erg mooi allemaal!! Daar zou ik in de winter wel eens willen logeren.. Mooie slaapzaal met een kachel, eetzaal en een mooie keuken. Hierna was het niet zo ver meer. Célia kwam tegelijk met ons aan bij het restaurant bij de Creux du Vent (zij was met de auto). Creux du Vent is een enorme rotsafgrond van 400 meter, en je kunt vlak langs de rand lopen. Heel indrukwekkend!!
En dit alles op 1465 m hoogte!! We kwamen van 700m, dus ruim 700m geklommen met de fiets. Ik was wel trots op mezelf :). We hebben een tijdje rondgelopen en van het uitzicht genoten.
Daarna bood Célia aan dat ik met de auto mee terug mocht, en dat heb ik maar gedaan. Pauline en Robi hebben allebei een energie overschot en moesten al de hele dag steeds op mij wachten. Ze wilden afdalen van een heel steil stuk.. ik vond het wel best en ben met Célia meegegaan. Pauline en Robi waren niet eens zoveel later dan wij terug!! Daarna zijn we gaan zwemmen in het zelfde zwembad als maandag. Nu was het wel druk!! Het was dan ook een erg warme dag. Amanda was ook mee, dit is de zus van Célia. Ze heeft het syndroom van Down, en het is echt een schatje!!
Daarna snel gegeten en toen kwam Robi ons halen om naar de bios te gaan. Célia ging niet mee, die had voor de laatste keer nachtdienst. We hebben Madagaskar gezien, helaas viel hij tegen. Ik had meer verwacht van de makers van Shrek!! Ik heb hem zelfs in het Frans gezien, en ik kon het volgen dus dat was wel leuk! Daarna hebben we nog wat gedronken op een terrasje en toen weer naar huis gegaan, ik was zo moe!! De bioscoop hier is wel enorm duur trouwens, ong 10 euro!
Donderdag 28 juli
Donderdag was een rustdag, tot laat geslapen en daarna uitgebreid ontbeten, Célia's ouders hadden ook een gast. Pas rond 15:00 zijn we op stap gegaan, naar Neuchâtel. Hier hebben we wat rondgelopen en gewinkeld, ik heb een leuk tshirt gekocht, parodie op een bekend merk maar dan met een Zwitserse koe. Euh alleen kan ik me de naam van het originele merk even niet herinneren dus dit is een wat vage beschrijving. O ja, puma!! Maar dan een springende koe in plaats van de poema.
Hierna zijn we gaan zwemmen in het meer van Neuchâtel. Het was ERG warm dus erg lekker om te zwemmen, en het is geweldig om in een helder meer te zwemmen met uitzicht op de bergen. Helaas was het niet helder genoeg om de Alpen te zien (dit hier is de Jura).
's Avonds hebben we gegeten in Neuchâtel, en daarna op een terras ijs gegeten. Ik had een enorme bananasplit die ze hier string noemen. Euhh ok!
Het viel me trouwens op dat hier in Zwitserland zoveel mensen roken. Iets minder dan in Frankrijk, maar nog steeds enorm. Célia geloofde me bijna niet toen ik vertelde dat ik in Nederland niemand van mijn leeftijd ken die rookt!! Hier zijn het veel jonge meisjes die roken, net als in Frankrijk.
Vrijdag 29 juli
's Ochtends na het ontbijt ben ik met Pauline op de fiets naar Motiers gegaan om de fietsen terug te brengen, die waren namelijk geleend van haar oom en tante. Daarna zijn we lopend terug gegaan. Alweer klimmen :) Het was een mooi pad en onderweg hebben we veel moois gezien: 2 herten die door het veld sprongen en daarna de weg overstaken, veel mooie vlinders... Een stuk van het pad was gevaarlijk omdat er geschoten kon worden, fijn!! Maar we hebben het er op gewaagd en we leven nog :)
's Middags hebben we met Célia's moeder en stiefvader geluncht, was erg lekker. Daarna zijn we gaan sleeën in Robella!! Ja ja en dat in de zomer. Het was leuk, het was zo'n baan waar je eerst naar boven wordt getrokken en dan ga je naar beneden op een vaste baan en je kunt allen remmen. Ik ben 3 keer geweest, en de laatste keer met Pauline op één slee, dat ging lekker hard!! We dachten soms dat we uit de baan zouden vliegen maar dat viel mee.
Hierna zijn we naar Fleurier geweest, daar hebben we wat boodschappen gedaan en we kregen nog een leuke onweersbui over ons heen! Indrukwekkend met veel regen.
Nu zijn we thuis en we gaan aardappelgratin eten zo. De laatste avond hier! Het is echt omgevlogen en het is jammer om weg te gaan. Maar ik ga nog veel leuke dingen doen dus dat komt wel goed. Morgen ga ik met de trein eerst naar Bern, daar even rondkijken en dan verder naar Grindelwald waar ik 3 nachten in de jeugdherberg slaap. Tot later!!
Trouwens, aan iedereen die dit leest: laat eens een leuke reactie achter, dan weet ik dat ik niet tegen de muur klets hier ;)
Abonneren op:
Posts (Atom)
